Onze favoriete strips 2009 en een korte terugblik

15 feb 2010  ·

Al is het inmiddels februari, toch wilden we jullie onze persoonlijke terugblik op het afgelopen jaar niet onthouden. We hebben nu immers een website, het zou toch zonde zijn om hem niet te gebruiken. We hebben allemaal een persoonlijke top 10 gemaakt van onze favoriete, Nederlandstalige stripboeken gepubliceerd in 2009 en we kijken naar een paar gebeurtenissen die ons bezighielden. Omdat jullie natuurlijk vooral benieuwd zijn naar onze top 10 lijstjes, hebben we die tot het laatst bewaard. Zo hopen we de spanning nog even vast te houden.  😉

Wat viel ons op in het stripjaar 2009

Daedalus en Silvester

Allereerst de opmars van twee relatief nieuwe uitgeverijen: het Belgische Daedalus en het Nederlandse Silvester. Beide brachten dit jaar beduidend meer albums uit dan in 2008 en wisten zich zodoende een positie te verwerven tussen gerenommeerde uitgevershuizen als Dargaud, Casterman en Dupuis. Enkel Glénat en Standaard moesten ze voor zich dulden (bron: De Stripspeciaalzaak). Dat mag zeker een aanwinst genoemd worden. De albums van beide uitgeverijen vallen op doordat ze verzorgd zijn uitgegeven, mooi tekenwerk bevatten en leuk zijn om te lezen. Kwaliteiten die duidelijk niet onopgemerkt zijn gebleven.

Eppo en Eisner

Het afgelopen jaar zagen we natuurlijk ook de Eppo uit de as verrijzen. Na een absentie van 24 jaar bleek het blad nog altijd onverminderd populair. Het eerste jaar verliep zelfs zo voorspoedig, dat het niet alleen aan een tweede jaargang is begonnen, maar zelfs met 16 pagina’s is uitgebreid zonder prijsverhoging. Aan de andere kant van het spectrum bevond zich de Eisner, een nieuwkomer (1e nummer nov. 2008) die zich vooral richt op de literaire strip. Ambitieus en eigenzinnig en in 2009 vooral op zoek naar een goede mix van verhalen en het juiste publiek.

De strip breekt door

In 2009 wist de strip ook meer en meer onze niet-stripgeïnfecteerde medelanders te bereiken. De interesse van de media bleef bijvoorbeeld toenemen. Met onder andere stripverkopen via de Volkskrant, een volle pagina stripnieuws in de Metro, het circus rondom de verfilming van Watchmen en natuurlijk de nieuwe Asterix en Crumb’s Genesis in De Wereld Draait Door. Wat ook niet onvermeld mag blijven is de aanstelling van Gert Jan Pos als stripintendant bij het Fonds BKVB. Mijnheer Pos kreeg 6 ton in handen geschoven, om in de komende jaren de strip definitief uit de Nederlandse klei te trekken. Wij volgen hem met kritische blik. De opmars van de strip in de maatschappij zag zijn voorlopig hoogtepunt in de oprichting van een stripopleiding aan de Zwolse afdeling van ArtEZ. Nieuw en vernieuwend talent zal in de toekomst niet alleen uit België komen.

Crisis

Maar de grote vraag die iedereen bezighield was natuurlijk: overleeft de Nederlandse strip de financiële crisis? Wat ons betreft is het antwoord een volmondig ja! We willen niet te vroeg juichen, maar de verslavende werking van het door ons zo geliefde medium lijkt zijn werk te doen. Daar komt bij dat door de toegenomen (media)aandacht, de hoge kwaliteit en de brede keus, de strip momenteel heel wat nieuwe (en oude) liefhebbers (weer) aan zich weet te binden. Het feit dat een stripboek niet al te duur hoeft te zijn helpt natuurlijk ook mee. (Vooral tijdens de feestdagen 😉 .)

Onze lievelingen

Na dit voorgerecht zijn we dan eindelijk aanbeland bij de hoofdschotel: onze top 10 lijstjes. Het samenstellen van een dergelijk lijstje is altijd weer moeilijk, daarmee vertellen we je ongetwijfeld niets nieuws. En aangezien er veel te genieten viel in 2009, zijn er ook heel wat titels buiten de boot gevallen. Dus vergeef het ons als je persoonlijke favoriet er niet tussen zit.

We bijten het spits af met de lijst van Ina.

  1. Bone (Smith)
  2. Drie schimmen (Pedrosa)
  3. Magasin general (Loisel, Tripp)
  4. De telescoop (Teng, Van Hamme)
  5. De wraak van graaf Skarbek [integraal] (Rosinski, Sente)
  6. Herinneringen (Taniguchi)
  7. Vrije vlucht: De inkt van toen (Maël, Bauza)
  8. Vluchtweg naar de zon (Baru)
  9. Pyong Yang (Delisle)
  10. Cash (Kleist)

Zodra we de lijst van Willem er naast zetten, tekenen de eerste tendensen zich af.

  1. Herinneringen (Taniguchi)
  2. Airborne 44 (Jarbinet)
  3. Siegfried 2 (Alice)
  4. Vrije vlucht: Een paar dagen samen (Montgermont, Alcante)
  5. Vluchtweg naar de zon (Baru)
  6. Pyong Yang (Delisle)
  7. Bone (Smith)
  8. MW1 (Tezuka)
  9. De telescoop (Teng, Van Hamme)
  10. Vrije vlucht: De inkt van toen (Maël, Bauza)

Airborne 44, Siegfried en Een paar dagen samen schieten langszij. Op plek 8 vinden we ook nog MW van Tezuka. De rest zagen we eerder. Twee titels maken zich los van het peloton en dat zijn Bone van Jeff Smith en Herinneringen van Jirô Taniguchi.

Met de billen stijf dichtgeknepen gaan we verder met de lijst van Gemain.

  1. Gouden Eeuw 2 (Andriveau)
  2. De killer 7 (Jacamon, Matz)
  3. O’ Boys (Cuzor, Thirault)
  4. Canoë Bay (Prugne, Oger)
  5. Airborne 44 (Jarbinet)
  6. Vluchtweg naar de zon (Baru)
  7. Nachtuil 1 (Hugault, Yann)
  8. Schemerwoude 14 (Hermann, Huppen)
  9. Mattéo 1 (Gibrat)
  10. Een dierentuin in de winter (Taniguchi)

Gemain schudt de boel eens stevig op. Met maar liefst 7 historische titels en een aantal delen uit series zoals De killer, O’ Boys en Schemerwoude tapt hij duidelijk uit een ander vaatje dan zijn chefs. Opmerkelijk is ook zijn keuze van Een dierentuin in de winter, in plaats van Herinneringen (beide van Jîro Taniguchi).

Met het zweet op ons voorhoofd kijken we of ook Sigge de hand durft te bijten die hem voedt. 

  1. Ergens waar je niet wil zijn (Evens)
  2. Herinneringen (Taniguchi)
  3. Net doen alsof is ook liegen (Goblet)
  4. Berlijn 1 + 2 (Lutes)
  5. De smaak van chloor (Vivès)
  6. Bone (Smith)
  7. Zwart gat (Burns)
  8. Vrije vlucht: Een paar dagen samen (Montgermont, Alcante)
  9. Vluchtweg naar de zon (Baru)
  10. Mattéo (Gibrat)

Ook Sigge voegt een geheel nieuw rijtje titels toe. Boeken van Brecht Evens, Dominique Goblet, Bastien Vivès en Charles Burns verraden een voorkeur voor het artistiekere werk. Desalniettemin herkennen we een paar oude bekenden, zoals Herinneringen, Bone, Een paar dagen samen en Vluchtweg naar de zon.

En de winnaar is…

Gebasseerd op de 4 lijstjes tesamen, kunnen we nu een (enigszins representatieve) top 3 samenstellen.

  • Op de 3e plek, net boven Airborne 44, bevindt zich Baru’s Vluchtweg naar de zon. Het enige album dat door ons alle vier is genoemd. Een vuistdikke pil met een verhaal om in hoog tempo weg te vreten, wat velen van jullie dan ook – al dan niet zittend in een strandstoel – hebben gedaan.
  • Op korte afstand vinden we Bone terug op een 2e plek. Dit dikneuzige wezentje wist niet alleen ónze harten te veroveren. Een groeiend aantal mensen komt vrijwel wekelijks controleren of er al een nieuw deel is uitgekomen. De meesterlijke mix van humor en spanning is een aanrader voor jong en oud!
  • Na Bone is er even niets en dan is er Herinneringen. Of moeten we zeggen: het werk van Jirô Taniguchi. Deze Japanse auteur laat met zijn ingetogen, bespiegelende verhalen zien dat niet alle manga over een kam geschoren moet worden. Onze ervaring is dat wie eenmaal een boek van hem gelezen heeft, ook zijn overige werk wil hebben. (En geloof ons, we spreken uit ervaring.) Het is daarom te hopen dat Casterman meer albums van de man zal uitgeven. Er ligt immers nog genoeg.